امکانات و آپشن های پژو ۲۰۸ در مقایسه با پژو ۲۰۶

حدود ۱۸ سال می باشد که از تولید پژو ۲۰۶ طی شده است با این اوصاف خودمان هم انتظار زیادی از امکانات رفاهی و همچنین امنیت خودرو نداریم و میدانیم که این خودرو در این زمینه نمیتواند تنوع زیادی داشته باشد .

خودروی ۲۰۷ دارای امکانات و آپشن هایی مانند : سیستم تهویه خودکار و آینه های کناری برقی و داشتن دو عدد ایربک و داشتن دما سنج و همچنین داشتن سیستم صوتی به همراه قابلیت کنترل از روی فرمان و نهایتا ایموبلایزر می باشد اما این در حالی می باشد که دیگر هاچ بک های جدید دارای انواع مختلفی از امکانات و آپشن های متنوع می باشند .

 

در ۲۰۸ تفاوت زیادی را در امکانات رفاهی نسبت به ۲۰۶ شاهد خواهیم بود. پژو امکانات و آپشن‌های زیادی را برای ۲۰۸ در نظر گرفته تا کاربران آن در این بخش هیچ کمبودی را احساس نکنند. آینه‌های جانبی تاشوی برقی، شیشه‌های عقب برقی، سیستم تهویه خودکار دوگانه، برف پاکن خودکار، آینه‌ی عقب الکتروکرومیک، سیستم ترمز خودکار، سیستم کمکی پارک، دوربین دید عقب و نمایشگر ۷ اینچی به همراه نقشه‌های ناوبری بخشی از تجهیزات قابل سفارش هستند. اما سیستم کنترل پایداری به همراه کنترل شیب‌روی، سیستم ترمز ضد قفل به همراه تقسیم نیروی ترمزی، ایربگ‌های جلو به همراه ایربگ‌های جانبی و پرده‌ای، ایموبلایزر، سنسور فشار باد تایرها، کروز کنترل، چهار اسپیکر، دماسنج، نشانگر دنده‌ و کامپیوتر سفری از تجهیزات استاندارد پژو ۲۰۸ هستند.

 

قوای حرکتی و سیستم انتقال قدرت

پژو ۲۰۶ در بازار ایران با ۲ پیشرانه‌ی مختلف عرضه شد. نمونه‌ی ارزان‌تر ۲۰۶ به پیشرانه‌ی چهار سیلندر با کد TU3A و حجم ۱۳۶۰ سی‌سی مجهز شده بود که توانایی تولید ۷۵ اسب بخار و ۱۱۸ نیوتن متر گشتاور را داشت. ۲۰۶‌ تیپ ۵ و ۶ به پیشرانه‌های قدرتمند‌تری مجهز شده بودند. پیشرانه‌ی مذکور که کد TU5 را به همراه داشت، با حجم ۱۵۸۷ سی‌سی توانایی تولید ۱۱۰ اسب بخار را در کنار ۱۴۲ نیوتن متر گشتاور داشت و در اکثر خودرو‌های ایران‌خودرو به کار رفته است. پیشرانه‌های مذکور هر دو از استاندارد یورو ۳ بهره می‌برند و در سال‌های اخیر با بهینه‌سازی‌های ایران خودرو به استاندارد یورو ۴ نیز مجهز شده‌اند. مصرف سوخت ترکیبی TU3A و TU5 به ترتیب برابر ۶.۴ و ۷.۳ لیتر در هر ۱۰۰ کیلومتر است. ایران خودرو تنها نمونه‌ی پیشرانه‌ی ۱.۶ لیتری را با جعبه دنده‌ی خودکار عرضه کرد.

 

پیشرانه‌های پژو ۲۰۶ در زمان عرضه به بازار در نوع خود جز بهترین‌ها بودند. پژو با ادامه‌ی طراحی و توسعه‌ی پیشرانه‌های کم‌مصرف و پرقدرت، توان بالای خود در این زمینه را به رخ سایر خودروسازان کشیده است. بد نیست بدانید که پیش‌تر پیشرانه‌ی ۱.۲ لیتری پژو ۲۰۸ به عنوان بهترین پیشرانه‌ی بازه‌ی ۱ تا ۱.۴ لیتری جهان بر گزیده شده است. هم‌چنین کسب رده‌ی سوم بهترین پیشرانه‌ی سال توسط همان پیشرانه‌ی ۱.۲ لیتری، تبحر بالای پژو را در این زمینه نشان می‌دهد. پس حداقل در بخش قوای حرکتی می‌توان اطمینان داشت که جایگزین ۲۰۸ جز بهترین‌های حال حاضر جهان است. با توجه به عرضه‌ی ۲۰۶ در دو کلاس موتوری ۱.۴ و ۱.۶ لیتری، به احتمال زیاد ایران خودرو از پیشرانه‌‌های ۱.۲ برای عرضه‌ به بازار ایران استفاده خواهد کرد. ارایه‌ی نمونه‌‌های ۱ لیتری و ۱.۶ لیتری توربوشارژ هنوز در حاله‌ای از ابهام قرار دارند اما انتظار می‌رود پس از مدتی از عرضه‌ی نمونه‌های معمولی ۲۰۸ با پیشرانه‌های تنفس طبیعی، مدل مجهز به پیشرانه‌ی توربوشارژ نیز به بازار عرضه شود. امیدواریم ایران خودرو تصمیمی مبنی بر ارایه‌ی پیشرانه‌ی ۱ لیتری را نداشته باشد زیرا طی بررسی‌های مختلف، تمامی کارشناسان به توان پایین تولیدی آن معترض بودند.

در بخش انتقال قدرت نیز پژو برای هر دو پیشرانه‌ی ۱.۲ لیتری تنفس طبیعی خود علاوه بر جعبه‌دنده‌های دستی، نمونه‌های خودکار را نیز در نظر گرفته است. به احتمال فراوان ایران خودرو ابتدا اقدام به فروش خودرو‌های مجهز به جعبه‌دنده‌های دستی بکند و پس از مدتی عرضه‌ی جعبه‌دنده‌های خودکار را آغاز کند. تمامی انواع ۲۰۸، مانند ۲۰۶ از محور محرک جلو بهره می‌برند (خصلت خودرو‌های هاچ‌بک).

طبق بررسی‌های انجام شده ۲۰۸ به خصوص در نمونه‌های مجهز به پیشرانه‌ی توربو لذت رانندگی بالایی را به ارمغان می‌آورد. اما همچنان می‌توان از فورد فیستا و رنو کلیو به عنوان سردمداران این بخش یاد کرد. برای آن دسته از افرادی که رانندگی آرام و بی‌سر و صدا را اولویت اصلی خود می‌دانند، ۲۰۸ گزینه‌ی به مراتب بهتری نسبت به ۲۰۶ است. بهینه‌سازی‌های پژو در نسل جدید هاچ‌بک خود باعث شده است تا علاوه بر سواری راحت‌تر، فرمان‌پذیری بهتری را به ارمغان بیاورد.

شاید این مطالب را هم دوست داشته باشید